Srpsko- turske bitke pre Kosovskog boja I

Bitke sa početka XIV veka

Srpsko- turske bitke pre Kosovskog boja I nisu bile tih razmera kao ona iz 1389. godine, ali jesu bile bitne za dalji tok dešavanja na istorijskoj sceni. U ovom, kao i u narednim tekstovima, pišemo vam o vojnim previranjima srpske i otomanske vojske tokom XIV veka.

Kosovski boj za srpski narod predstavlja vise od bitke. U vremenima Otomanske okupacije, kosovska bitka postaje jedna od najbitnijih spona sa našim slavnim precima. Mit ili istina na bazi koje su nastale mnogobrojne epske pesme koje svedoče o junaštvu srpskih junaka, samo su produžavale i ojačale veru srpskog naroda u konačno oslobođenje. Značaj kosovskog boja za našu istoriju nesumnjivo zauzima centralno mesto, ali zasigurno nije jedina bitka sa Otomanskom imperijom. Zbog svog značaja za srpski narod, Kosovska bitka je zasenila mnoge druge bitke koje su se odigrale pre nje. Po iskazanom junaštvu srpskih junaka, predkosovske bitke zaslužuju mesto pomena, a mi ćemo upravo sada osvetliti njihov značaj i oživeti sećanje na njih.

Bitka kod Galipolja 1312.

Prvi ratni okršaj između Turaka i Srba odigrao se kod Galipolja 1312 godine. U tom periodu Otomanska imperija, sve češćim napadima na Vizantiju, osvaja teritorije na Balkanu, tačnije oblast Trakije, koju je držala u svom posedu pune dve godine. Na molbu vizantijskog cara Andronika Drugog, njegov zet – kralj Milutin je poslao u pomoć svog najboljeg vojskovođu Novaka sa 2.000 teško oklopljenih konjanika. Bitka se odigrala na Galipolju 1312 godine između Srba, Vizantijaca i Đenovljana sa jedne strane i Turaka sa druge strane. Otomansku imperiju je predvodio Halil paša. U ovom prvom poražen je Halil paša i ovom pobedom Srbiji omogućeno još nekoliko decenija samostalnosti. U tu čast je vojvodi Novaku je priređen i poseban, trijumfalan doček u (tadašnjem) Konstantinopolju, kojim je Andronik Drugi Paleolog pokazao svoju zahvalnost.

Bitka kod Stefanije 1344

Bitka kod Stefanijane, u blizini Soluna, je bila manja bitka između srpskih snaga pod komandom vojvode Preljuba i turskih snaga koje su pomagale vizantijskog cara Kantakuzina, u drugoj polovini maja 1344. Na početku bitke srpski oklopnici krenuli su ofanizivno na Osmanlije koji se pred njihovim naletom povlače na vrh brda obraslog gustim rastinjem, uz koje se konjanici ne mogu popeti. Srbi zato silaze sa konja, ostavljaju ih u podnožju, i kreću pešice uzbrdo. Lukavi Turci, lagano obučeni tada brzo istrčavaju nizbrdo i zarobljavaju naše konje. Srpski oklopnici se vraćaju dole i bivaju primorani da se s nogu bore protiv turskih konjanika, na šta nisu bili navikli.

Nastavak teksta pročitajte ovde!