Momčilo Đujić

Momčilo Đujić

Momčilo Đujić

Biografija Momčila Đujića

Momčilo Đujić rođen je 27. 02. 1907. godine u selu Kovačić, u blizini Knina. Bio je blagosloven sa dve sestre, Mara i Linka, i dva brata, Gliša i Boško. Roditelji Rade i Ljubica Đujić su ih od malih nogu vaspitali strogo patrijarhalno, pisalo se Ćirilovo pismo, slavilo ime Božje i disalo nacionalnim duhom. Osnovnu školu završio je 1918. godine u Kninu i to kao najbolji učenik u razredu. Nižu gimnaziju pohađao je u Kninu, dok je višu u Šibeniku ali nikad nije maturirao. Počeo je pohađati srpsku pravoslovnu bogosloviju 1929. godine u Sremskim Karlovcima, diplomirao je i rukopoložen je za sveštenika dve godine kasnije, dodeljena mu je parohija u selu Strmica.  Oženio je ćerku uglednog trgovca iz Grahova, Zorku, u crkvi Sv. Jovana Krstitelja u Kninu gde je bio i kršten kao dete. Dobio je sina Sinišu, a već naredne godine i blizance Radojku i Radomira. Objavio je zbirku pesama „Emilijade“ 1931. godine koja je reizdata 1999. godine. Po svojim vatrenim govorima dobio je nadimak „Pop vatra“.

Momčilo Đujić
Majica Iz Čikaga moji – majicu poručite OVDE!

Pokretanje četničkog odreda

Kada je bugarski nacionalista Vlado Černozemski izvršio atentat na jugoslovenskog kralja Aleksandra I Karađorđevića u Marselju 1934. godine Momčilo je prvi put stupio u kontakt sa budućim vrhovnim zapovednikom Dragoljubom Mihajlovićem. Hrvatski fašistički pokret, odnosno ustaše, bili su odgovorni za kraljevo ubistvo. Tada je Đujić počeo da skuplja oružje i da organizuje srpske skupine u okolini Knina. Posle sastanka sa Kostom Pećancem osnovao je jedanaest četničkih odreda u okolini Knina. Većina je ignorisala njegove molbe i nastavila je miran suživot sa svojim hrvatskim susedima. Svojom upornošću postigao je da za par meseci ima oko dvadeset novoregrutovanih četnika u selu severno od Knina. Organizovao je skup i tada je prvi put viđen u četničkoj uniformi, sa kokardom na šubari. Po završetku skupa imao je odred od sedamdeset četnika iz sela Otrić i Velika Popina.

Kasnije se Đujić u prvim danima ustaškog zločina nad Srbima u okolini Knina stavlja na čelo pokreta otpora i 1941. godine formira Dinarsku četničku deviziju koja je do kraja rata štitila Srbe. Đujić je imenovan za zapovednika divizije sa ciljem uspostavljanja srpske nacionalne države. Zadatak Dinarske divizije bio je odbrana srpskog naroda masovnih pokolja ustaškog režima Nezavisne Države Hrvatske, odnosno, NDH. Ovaj zadatak ona je veoma uspešno obavljala, jer su čak i ustaše strahovale od odmazde ove najborbenije jedinice Jugoslovenske vojske u otadžbini. Najveći deo rata jedinica je provela u borbi protiv ustaša, ali i protiv partizana, sledbenika komunističkog pokreta. Komandant Dragoljub-Draža Mihailović (1893-1946) dodeljuje zbog hrabrosti i ratnih zasluga Momčilu Đujiću počasno zvanje četničkog vojvode.

Momčilo Đujić

Momčilo Đujić u emigraciji

Kao zapovednik Dinarske divizije bio je optužen za smrt preko 1500 ljudi tokom rata, kao i za saradnju sa italijanskim i nemačkim okupatorom. Suđeno mu je od strane komunista 1947. godine u njegovom odsustvu, a proglašen je za ratnog zločinca.

Živeo je u Parizu od 1947. do 1949. godine, a nakon toga je emigrirao u SAD. S obzirom da su ga mnogi njegovi četnici sledili, nakon dolaska u SAD, Đujić i njegovi sabornici su igrali ključnu ulogu u osnivanju pokreta srpskih četnika “Ravna gora”. Ostao je protivnik komunističkom režimu u Jugosalviji sve do svoje smrti. Povukao se u San Markos gde je pisao pesme koje su bile objavljivane u Srbiji i SAD-u. Nekoliko puta su jugoslovenkse vlasti tražile njegovo isporučenje kako bi se suočio sa optužbama, ali su ti zahtevi uvek bili odbijeni. Upokojio se u bolnici u San Dijegu u 92. godini života 1999. godine. Iza sebe je ostavio troje dece, dve unuke i četvoro praunučadi.

 

Pratite nas i  na You Tube-u!

Ostavite odgovor