SPECIJALISTIČKO NAORUŽANJE

SPECIJALISTIČKO NAORUŽANJE

SPECIJALISTIČKO NAORUŽANJE

U teoriji postoji više različitih kriterijuma o tome šta specijalističko naoružanje predstavlja. Među standardima za određivanje pojma specijalističkog pešadijskog naoružanja, u ovoj oblasti kao primarni nameće se namena naoružanja. U prilog tome ide i činjenica da veliki broj današnjih proizvođača razvija i promoviše posebne programe naoružanja – one koji su namenjeni pripadnicima jedinica za specijalne namene.

Politika

Ovde je veoma važno ukazati na značaj domaće namenske industrije, jer je pitanje opremanja i naoružavanja oružanih snaga izrazito i političko pitanje. Ovo je posebno izraženo prilikom nabavke specifičnim sistema, poput aviona, ili naprednih radara, jer ovi sistemi višestruko uvećavaju operativnosti i spremnost oružanih snaga zemlje kupca, a to sigurno ne prolazi neopaženo među susednim zemljama, odnosno onima kojima zemlja kupac spada u interesnu političku sferu. Bez obzira na diplomatsko-pravne odnose na međunarodnom nivou, svaka država mora imati i intenzivno razvijati aktivnu namensku industriju (fraza se uglavnom odnosi na vojnu industriju, tj. ogranak specijalizovan za proizvodnju vojnog naoružanja i druge opreme) koja dalje mora biti u stanju da zadovolji najveći deo potreba domaćih oružanih snaga, jer su diplomatski odnosi vrlo promenljivi, neprijateljstva i savezi brzo nastaju i brzo se gase. Danas se u svetu dokazanim kvalitetom izdvajaju proizvođači poput nemačke kompanije „Heckler & Koch”, švajcarske “SIG Sauer”, belgijske “FN Herstal”, italijanske „Beretta“, brazilske “Taurus” i drugi. Pomenuti proizvođači danas specijalističko naoružanje zaista dižu na viši nivo.

Proizvodnja i tražnja

Programi koji specijalističko naoružanje stavljaju na prvo mesto su osetno skuplji u odnosu na one koji su namenjeni redovnim vojnim i policijskim snagama. Proizvođači ulažu znatno više resursa u istraživanja, proces proizvodnje i testiranja, što se odražava na cenu specijalističkih modela pešadijskog naoružanja. U vezi sa tim jeste i činjenica da su ovi programi vezani za specijalističko naoružanje znatno manjeg obima, jer je cena obrnuto korelativna sa realnom tražnjom na tržištu. Zavisno od tražnje, ali i aktuelnih političkih odnosa na međunarodnom nivou, određeni specijalistički programi mogu biti organizovani za tačno određenog kupca i usku namenu.

Jedan od takvih slučajeva jeste i projekat „SCAR“ jurišnih pušaka belgijske kompanije „FN Herstal” koji je realizovan prvenstveno za potrebe pripadnika jedinica američke Komande za specijalne operacije. Sa druge strane, treba istaći i da različito specijalističko naoružanje koje proizvođači primarno namenjuju redovnim službenim snagama ima zastupljenost i među pripadnicima  jedinica za specijalne namene. Takav slučaj bi bili, na primer, austrijski poluautomatski pištolji „Glock“, za koje se danas procenjuje da ih koristi oko 65% službenih lica u svetu, a u velikom broju elitnih jedinica čine primarno naoružanje u ovoj kategoriji. Takođe, treba istaći i da programi namenjeni za pripadnike specijalnih jedinica objedinjavaju sigurno najviša konstrukcijska dostignuća u ovoj namenskoj industriji.

Standardi

Kao najvažniji standardi koji specijalističko naoružanje mora ostvariti označavaju se pouzdanost rada oružja u ekstremnim klimatskim uslovima, izuzetna ergonomija i balansiranost, jednostavnost obuke u rukovanju i upotrebe. Takođe, može se primetiti da među konstruktorima postoji stalna tendencija umanjivanja dimenzija oružja, te moderni modeli, posebno namenjeni specijalcima, imaju izraženu kompaktnost koja olakšava nošenje i upotrebu. Ovom poslednjem ide u prilog i tendencija umanjivanja ukupne mase oružja, što se postiže obimnijom upotrebom kompozitnih materijala u izradi konstrukcija oružja.

Ostavite odgovor