TAKTIČKI ŠTITNICI

TAKTIČKI ŠTITNICI

TAKTIČKI ŠTITNICI

Taktički štitnici čine deo individualne taktičke opreme koji se upotrebljava radi zaštite određenih delova ili predela tela korisnika od posledica mehaničkih udaraca, odnosno različitih fragmenata. Danas postoje različiti delovi balističke opreme, kao što su štitnici za ramena, okovratnih, odnosno štitnik za prepone, ali koji se, strogo posmatrano, ne mogu označiti kao taktički štitnici, već kao balistički štitnici. Drugim rečima, taktički štitnici ne obezbeđuju balističku zaštitu.

Oni štitnici koji se označavaju kao taktički jesu u stvari modeli koji su pogodni za izvođenje taktičkih radnji različitih vrsta.

Vrste

Kada se govori o vrstama taktičkih štitnika, najčešće se misli na modele koji su predviđeni za zaštitu kolena i laktova. Pored ovih štitnika, kupcima na raspolaganju stoje i štitnici za nadlaktice, odnosno štitnici za potkolenice.

Konstrukcija

Zajedničko svim taktičkim štitnicima jeste da štite deo ili predeo tela na koji se postavljaju. Zaštita se ostvaruje tako što materijal od kojeg je jezgro štitnika izrađeno upija najveći deo kinetičke energije koja se prenosi mehaničkim udarcem ili pogotkom fragmenta i raspoređuje se po celom štitniku. Na taj način korisnik oseća znatno manji udar, što naravno umanjuje i osećaj bola, odnosno opasnost povređivanja ili gubitka ravnoteže i tome slično. Samim tim, korisnik je znatno samouvereniji i odlučniji prilikom izvođenja određenih radnji (primera radi, zaleganja na tvrdu podlogu pri punom trku).

Da bi štitnik što bolje „upio“ energiju udarca potrebno je da bude izrađen od specifičnog materijala, ali i da bude specifičnog oblika. Najčešće, taktički štitnici su kružnog oblika i vrlo često konveksno ispupčeni, skoro nikad ravne površine. Na taj način se omogućava da se energija udarca jednako raspoređuje po konstrukciji štitnika, umesto da se „upija“ u jednoj tački, što može predstavljati otežavajuću okolnost po korisnika. Jezgro štitnika se najčešće izrađuje od tvrde plastike, slične onoj koja se koristi za izradu kaciga ili taktičkih futrola. Danas se mogu primetiti tendencije pojedinih proizvođača da jezgro štitnika izrađuju od tvrdog sunđerastog uloška obloženog robusnijim platnom. Glavna prednost ove vrste taktičkih štitnika je u tome što su znatno fleksibilniji u poređenju sa tvrdom plastikom, te u manjoj meri ograničavaju bio-mehanički pokret korisnika, što je ujedno i jedan od najvažnijih standarda koje kvalitetni taktički štitnici treba da ispune: da konstrukcija ne ometa pokrete korisnika.

Sunđerasti ulošci umeću se u rastegljivo platno koje ima otvore kroz koje se provlači ruka ili noga korisnika. Sa druge strane, štitnici koje se izrađuju od tvrde plastike najčešće su na zadnjoj strani opremljeni kajiševima koji se stežu oko noge ili ruke korisnika i na taj način se štitnik pričvršćuje. Proizvođači danas nude štitnike u različitim bojama odnosno maskirnim šarama, koji se mogu uparivati sa određenom konfiguracijom opreme korisnika, a zavisno potrebama aktivnosti koja se izvodi i tome slično.

Primena

Taktički štitnici se mogu koristiti u skoro svim aktivnostima koje se izvode na zemlji, a često se mogu primetiti i kod ronioca, posebno štitnici za laktove. Takođe, štitnici za nadlaktice i potkolenice najčešće su deo opreme službenih lica prilikom izvršavanja zadataka koji su povezani sa očuvanjem ili uspostavljanjem i održavanjem javnog reda i mira.

Ostavite odgovor