Srbi – Čuvari Granice Habzburške Monarhije

– Srbi – Čuvari Granice Habzburške Monarhije –

Srbi u Hazburškoj Monarhiji

Od Mariče bitke 1371 do kraja XV veka. Turska vojska je okupirala jednu polovinu Dunavske linije. Povod da se Srbi suprostave Turskoj na tristotu godišnjicu od Kosovskog boja, je udruženje sa austrougarskom vojskom. Leopold I Harzburški je pozvao balkanske hrišćanske narode da se pridruže vojsci. Obećao im je privilegije i slobodu, što je navelo Srbe da dignu oružje i poslušaju njegov predlog. Ipak vojna pomoć koja je bila obećana nije bila ispunjena i Srbi su jako nastradali a imali su i veliki broj žrtava. Turci nisu bili zaustavljeni i Srbi su razmatrali ideju o napuštanju kosova tako da je 37.000 porodica otišlo sa Kosova. Srbi su konačno dobili svoje ime, samostalnost i slobodu. Iako je prelazak u Ugarsku Srbima predstavljao spas, to je samo izazvalo još jednu bitku za čuvanje ličnog identiteta, zapravo vere, kulture i tradicije.

Revolucija 1848-1949

Mart/April 1848 – Srbi su zatražili parvo na službenu upotrebu srpskog jezika i zatražili su da obnove crkveno – školsku autonomiju, ali su Mađari taj predlog odbili. Vođa mađarske bune, Lajoš Košut, nije hteo da razmotri nikakav predlog već je rekao da će sve probleme i nedoumice sa Srbima rešiti isključivo oružjem. 1848 na Majskoj Skupštini bili su predstavnici svih slojeva, oni su zahtevali stvaranje vojvodine u čijem bi sastavu bile: Bačka, Banat, Srem i Baranja. Za srpskog vojvodu izabran je – pukovnik Stevan Šupljikovac. Za srpskog patrijarha – karlovački mitropolit Josif Rajačić. Na čelo Srpskog glavnog odbora stavljen je – Oficir Đorđe Stratimirović. Austrija i Bugarskasu se nisu usaglasile i odbacile Srpske odluke sa Majske skupštine. U srpskom pokretu je učestvovalo 8.000 dobrovoljaca iz Srbije pod Stevanom Knićićem, pobedili su Mađare više puta ali su ipak Mađari uspeli da povrate deo osvojenih teritorija i razorili su Novi Sad.

Borba za autonomiju

Vojvodstvo Srbije i Tamiškog Banata obrazovano je 1849. Sedište je bilo u Temišvaru dok je službeni jezik bio nemački. U sastav Vojvodstva Srbije i Tamiškog Banata ulazili su delovi Bačke i Banata. Poslednji put kada su Srbi pokušali da dobiju autonomiju bio je na Blagoveštenskom saboru iz 1861. godine.

Život Srba u Habzburškoj monarhiji

Nisu imali redovna sazivanja crkvenih sabora niti nacionalna prava. Bili su dosta obrazovani i bogati. Odevanje Srba u Habzburškoj monarhiji je zavisilo od društvenog statusa. Bogatije stanovništvo oblačilo je skupocenu odeću dok je kod sveštenika, vojnika i civilnog stanovništva bilo zastupljeno nošenje nošnji. Menta – je i muški i ženski deo odeće Japundžeta – kratka kabanica od grube vune Čakšire – su bile pantalone izrađene u raznim dimenzijama i bojama. Od obuće su se nosile cipele i čizme. Dole – su se nosile tako da su od napred bile otvorene i opasivale su se pojasom.