Nemačko naoružanje u Drugom svetskom ratu

Nemačko naoružanje u Drugom svetskom ratu

NEMAČKO NAORUŽANJE U DRUGOM SVETSKOM RATU

Pored političkih promena, velikih ljudskih i materijalnih gubitaka i pomeranja državnih granica, Drugi svetski rat je izvršio veliki uticaj na pronalazak i proizvodnju novih vrsta oružja, kao i unapređenje postojećih. U nastavku teksta pročitajte više na temu – Nemačko naoružanje u Drugom svetskom ratu.

Jurišni topovi

Jedan od noviteta u svetu oružja u Drugom svetskom ratu bili su jurišni topovi namenjeni kao podrška pešadiji za borbe u naseljenim mestima. Rodonačelnik ove vrste oružja je StuIG 33 koji je bio naoružan haubicom kalibra 150 mm i jednim mitraljezom 7,92 mm MG 34, nije imao rotirajuću kupolu kao tenk, pa se nišanjenje vršilo usmeravanjem celog vozila ka meti. Od 24 vozila koliko je proizvedeno u probnoj seriji koja je završena u oktobru 1942. godine, 12 vozila je uništeno ili zarobljeno u Stanljingradskoj bici, najkrvavijoj bici u ljudskoj istoriji. Druga polovina probne serije korišćena je u Kurskoj bici i bici za Dnjepar.

Naslednik jurišnog topa StuIG 33 bio je „Brumber“, što u prevodu sa nemačkog znači Grizli medved. Takođe je bio naoružan haubicom kratke cevi kalibra 150 mm. Nedostatak prve serije „Brumbera“ bio je taj što nisu imali otvore za mitraljez, već je posada od četiri člana raspolagala jednim mitraljezom unutar vozila. Po potrebi je mogla i da ga koristi sa krova vozila, što je nemačku vojsku skupo koštalo u Kurskoj bici, najvećoj tenkovskoj bici u istoriji ratovanja. U toj bici uništeno je 17 „Brumbera“, zbog čega su na vozilima druge serije napravljeni otvori za mitraljez 7,92 mm MG 34. Modernizovana je haubica i posada povećana na 5 članova.

Lovci tenkova

Još jedna nova vrsta borbenog oklopnog vozila koja je prvi put korišćena u Drugom svetskom ratu bili su lovci tenkova. Bili su naoružani topovima ili lanser raketama. Služili su za uništavanje tenkova i drugih oklopnih vozila. Izgledom su podsećali na tenkove. Zahvaljujući manjoj težini i slabijem oklopu bili su pokretljiviji i brži od njih. Jedan od najsnažnijih lovaca bio je „Ferdinand“. Nazvan po svom tvorcu Ferdinandu Poršeu. Nosio je top kalibra 88 mm. Kasnije mu je dodat mitraljez MG 34, kako bi se zaštitio od pešadije jer su ih sovjetski vojnici uništavali molotovljevim koktelima i dobio je novi naziv „Elefant“. Poršeovi motori su zamenjeni Majbahovim.

Najteži lovac tenkova korišćen u Drugom svetskom ratu je bio Jagdtiger, odnosno lovački tigar. Bio je naoružan s jednim topom kalibra 128 mm i dva mitraljeza (MG 34/42) za lokalnu i protivavionsku odbranu. Top 128 mm je bio najsnažnije protivtenkovsko oružje u Drugom svetskom ratu. Mogao je da uništi bilo koji saveznički tenk sa daljine od čak 4000 metara. Nedostaci Jagdtigera bili su potrošnja goriva od čak 5 litara na kilometar puta, nepokretna kupola, sporost i česti kvarovi zbog kojih ih je posada napuštala i uništavala kako ne bi pali u neprijateljske ruke. Saveznici su uspeli da unište prvi Jagdtigar 9. januara 1945. godine uz pomoć bazuke.

Protivavionski topovi

Nemačka vojska razvila je posebnu tehniku za obaranje neprijateljskih aviona. Tehnika se sastojala u tome što se u komandnim vozilima uz pomoć uređaja za prisluškivanje određivala visina aviona, a radarskim uređajima veličina grupacije i pravac kretanja. Nakon toga bi noćni lovci poletali kako bi što je više moguće razbili tu formaciju. Nemačka posada kopnene protivavionske artiljerije je koordinate primljene iz komandnog vozila unosila u instrumente, tempirala granate i pucala što brže može kako bi se koncetrisala vatra. Za razliku od savezničkih i ruskih protivavionskih topova koji su nišanili neposredno u posadu aviona koji bi uočili u snopu svetlosti reflektora.

U stalnoj postavci Vojnog muzeja u Beogradu na Kalemegdanu, može se videti nemački protivavionski top „FlaK 38“, kalibra 105 mm, sa maksimalnim dometom od 9.450 metara.

Оставите одговор