Vojni Dronovi Kao Moderna Avijacija Budućnosti

Vojni Dronovi Kao Moderna Avijacija Budućnosti

Vojni Dronovi Kao Moderna Avijacija Budućnosti

– Vojni Dronovi Kao Moderna Avijacija Budućnosti –

Godine 1848. Evropu su tresle revolucije. Skoro 100 godina samostalna, a tada pod vlašću Austrije, Venecijanska republika pokušava da iskoristi previranje u Evropi i ponovo proglašava nezavisnost. Već sledeće godine Austrija šalje feldmaršala Radeckog, koji u julu počinje opsadu grada.

Tada se događa i prvi pokušaj vojne upotrebe letelica bez posade. Austrijanci zbog nepovoljnog terena ne mogu da koriste artiljeriju, i 12. jula 1849. na grad šalju nekoliko balona sa okačenim bombama težine desetak kilograma. Međutim, zbog nepovoljnog vetra baloni eksplodiraju iznad luke  a neki od njih čak i iznad Austrijskih položaja, što žitelji Venecije oduševljeno pozdravljaju pokličima „bravo“ i „prijatno“.

Teško da bi 176 godina kasnije bilo ko izašao iz zaklona da posmatra dejstvo dronova po odabranim ciljevima.

 Pogledajte naš asortiman borilačke opreme klikom OVDE! 

Kao i svaka vojna tehnologija i dronovi su od faze „eksperimenta“ i „igračke“, do efikasnih vojnih sistema za izviđanje a kasnije i za oružano dejstvo, stigli kroz više koraka. Prvi i možda najvažniji je dužina trajanja leta, koji u slučaju drona General Atomics MQ-9 Reaper, u sastavu američke vojske, iznosi 36 časova. To omogućava konstantan nadzor određenog terena uz dejstvo u trenutku kada se meta uoči. S obzirom na to da dronom upravlja posada iz komandnog centra, koja se menja po smenama, vreme nadzora bi teoretski moglo biti i neograničeno ukoliko se reši pitanje napajanja drona pomoću solarne energije.

Drugi važan trenutak u razvoju vojnih dronova je napredak optoelektronike do nivoa da se slika sa drona može u realnom vremenu preneti u komandni centar. U početku se prenos obavljao radio vezom, ali se danas sva komunikacija obavlja satelitski. To povlači i određeno kašnjenje signala, koje može da ide i do 2 sekunde i ujedno predstavlja sledeći bitan korak u razvoju dronova – autonomija odlučivanja. Dron ponekad mora sam, zbog kašnjenja signala iz operativnog centra, da odluči da li će napasti ili odustati.

 Naše video prezentacije artikala pogledajte klikom OVDE! 

Jasno je da dronovi zbog gore navedenih karakteristika imaju velike prednosti u nekim vojnim i policijskim zadacima, naročito kad je u pitanju nadzor planinskog ili pošumljenog terena, granice ili teritorije ugrožene prirodnom nepogodom, požarom ili poplavom.

Upravo zbog toga i Vojska Srbije razmatra mogućnost nabavke dronova i kao vrlo interesantan se izdvaja dron „Bayraktar TB2“, turskog proizvođača Baykar, zbog odličnog odnosa kvaliteta i cene. Dodatna prednost je i to što je „Bayraktar“ u potpunosti turski proizvod, nezavisan od nabavke delova trećeg proizvođača. U pitanju je letelica dužine 6.5 metara, sa rasponom krila od 12 m, maksimalnom brzinom krstarenja od 220 km/h, maksimalnom visinom leta oko 8200 metara i maksimalnom dužinom trajanja leta od 27 časova. Letelicom sa zemlje upravlja tročlana posada, koju čine pilot, strelac i komandir posade.  Procenjena cena letelice sa komandnim centrom je oko 5 miliona dolara što ga čini tri puta jeftinijim od ranije pomenutog MQ-9 Reaper drona.

Nezavisno od toga da li će se VS odlučiti za dronove tipa „Bayraktar“, letelicu nekog drugog proizvođača ili razvoj sopstvene dronske avijacije, sigurno je da će se potreba za njima u toku narednih godina povećati.

Ostavite odgovor